اگر دولت جدید اهتمام جدی احیای برجام را نداشته باشد، تحریم‌ها باز می‌گردد/ توافق قربانی دو مسأله شد/ تمام کشورهای توسعه‌یافته از ایران سبقت گرفتند

یک مدرس دانشگاه در گفتگو با خبرآنلاین گفت: احیای برجام قربانی دو امر شد: ادراک نامناسب از شرایط واقعی سیاست خارجی و محیط بین المللی که کار را به جنگ اوکراین و موقعیت های بعدی کشاند و نداشتن آمادگی اتمام کار. امضای آخر در پای هر قراردادی کارگزار را در خطر جدی تاریخی می¬اندازد و همیشه او را متحمل خسارت و انتقاد خواهد کرد. ولی منافع ملی اقتضا می کند که کارگزار چنین ایثاری را انجام دهد.

اگر دولت جدید اهتمام جدی احیای برجام را نداشته باشد، تحریم‌ها باز می‌گردد/ توافق قربانی دو مسأله شد/ تمام کشورهای توسعه‌یافته از ایران سبقت گرفتند

زینب اسماعیلی: در مورد وضعیت جدید جهان، جایگاه ایران و فرصت‌هایی که از دست می‌رود با ساسان کریمی مدرس دانشگاه تهران گفت وگو کردیم. او معتقد است «رفع تحریم‌ها نقطه کانونی سیاست‌خارجی پزشکیان است ولی با نگاه حداقلی آقای قالیباف بعید می دانم ایشان اهتمام لازم را داشته باشند. جناب جلیلی هم که اساساً به این موضوع بی توجه و منکر اثر تحریم ها و امکان برداشته شدن آنها هستند.»

جهان فعلی نظمی خاص خود دارد که از دل بی نظمی موجود رخ می نماید، ائتلاف‌های سیاسی، قراردادهای نظامی و … نشان دهنده همین وضعیت جدید است. ایران در وضعیت جدید کجاست؟ نامزدهای انتخاباتی، ایران را در چه اتمسفری می‌بینند؟

به زعم من جهان امروز در دوران پساقطبی قرار دارد. کنشگری بازیگران متنوع، غیرهژمونیک بودن بازیگران، عدم اتحادهای دائمی و برقراری ائتلاف های موضوعی از مشخصات این دوران است. نامزدهای انتخاباتی از نظر شخصی ارتباطی با چنین فضای جدیدی نداشتند و بضاعت چندانی در ایشان برای موضوعات روزآمد جهان دیده نمیشد. اما آنچه اطرافیان و کارشناسان ایشان گفته و در مواردی برایشان نوشته اند، در مواردی بسیار عقب مانده، در مواردی تا حدی عقب مانده و در مواردی به روز بود. وضعیت ایران در موقعیت کنونی جهان از نظر نظمی که عرض شد جالب نیست. چرا که تحریم ها مانع ارتباطات حداقلی کاری ما با جهان شده‌اند و ما را در وضعیت بقا قرار داده اند. این در حالی است که تمام کشورهای در حال توسعه با سرعت عجیبی راه را می پیمایند و از کنار ما می گذرند. به خصوص در امور کیفی و توسعه ای ما بسیار با روندی که در جهان می بینیم، فاصله پیدا کرده ایم. تبادل تکنولوژی و سرمایه بزرگترین بخش هایی هستند که ما از آنها محروم هستیم و این عقب افتادگی بسیار استراتژیک بوده و شاید در آینده غیرقابل جبران شود. دوران های این‌چنین، تعیین کننده ای جایگاه کشورها در نظم بعدی هستند که متاسفانه باید گفت باز هم احتمالاً جایگاه ایران نزول خواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید